فرانسوا ماسپرو (زاده ۱۹ ژانویه ۱۹۳۲، در پاریس – درگذشته ۱۱ آوریل ۲۰۱۵، در پاریس) نویسنده و روزنامه‌نگار فرانسوی بود که بیشتر به عنوان ناشر کتاب‌های چپ در دهه ۱۹۷۰ شناخته می‌شد. او همچنین به عنوان مترجم فعالیت کرد و آثار جوزف کنراد، مهدی بن بارکا و جان رید، نویسنده کتاب ده روزی که جهان را تکان داد، ترجمه کرد. او در سال 1990 برای Les Passagers du Roissy-Express برنده جایزه Decembre شد.

فرانسوا ماسپرو در سال 1932 به دنیا آمد. جوانی اومحیط فرهنگی خانواده اش که چند تن از آنها از علمای برجسته بودند و مشارکت والدینش در مقاومت مشخص بود. پدرش، هانری ماسپرو، سینولوژیست و استاد کالج دو فرانس، در بوخنوالد درگذشت، اما مادرش از اردوگاه کار اجباری راونسبروک جان سالم به در برد. پدربزرگش گاستون ماسپرو که پیش از تولدش درگذشت، مصر شناس مشهوری بود.

فرانسوا ماسپرو یک کتابفروشی در محله لاتین افتتاح کردr در سال 1955، در سن 23 سالگی.

در سال 1959، در میانه جنگ الجزایر، او و ماری ترز ماگیس انتشارات ماسپرو، Éditions François Maspero را تشکیل دادند. بعدها ژان فیلیپ برنیگو و فنچیتا گونزالس باتله و سپس امیل کوپفرمن به آنها پیوستند. دو مجموعه اول آنها، "Cahiers libres" و "Textes à l'appui"، بر جنگ الجزایر از منظر ضد استعماری، و بر مخالفت با فرانسه تمرکز داشتند.h استالینیسم اصلاح نشده حزب کمونیست. ماسپرو کتاب «بیچارگان زمین» اثر فرانتس فانون (1961) را که توسط مقامات فرانسوی سانسور شده بود، با پیشگفتاری از ژان پل سارتر، و همچنین L'An V de la Révolution algérienne اثر فانون منتشر کرد. ماسپرو شهادت‌های دیگری درباره الجزایر منتشر کرد، از جمله تحقیقات در مورد استفاده از شکنجه توسط ارتش فرانسه، که سانسور شده بود. ماسپر علاوه بر اینکه در نتیجه تصمیمات شجاعانه خود در انتشاراتش با دعوی قضایی روبرو شدo هدف حملات بمب گذاری بود.

او Les Chiens de Garde و Aden Arabie اثر پل نیزن را با پیشگفتاری از سارتر بازنشر کرد. سپس او نقد پارتیزان ها را ایجاد کرد که تا سال 1973 باقی ماند. بسیاری از نویسندگان مهم ابتدا از طریق مجموعه "Cahiers libres" مورد توجه عموم قرار گرفتند، مانند Régis Debray که در 1967 منتشر شد یا برنارد هانری لوی در 1973. ژرژ پرک اولین متن های خود را در پارتیزان ها منتشر کرد. در دهه 1960، Éditions Masperoبه مشکلات جهان سوم و استعمار نو توجه ویژه ای داشت و از جمله کتاب های چه گوارا را منتشر کرد. ماسپرو دست بی‌رحمانه مونگو بتی بر کامرون را منتشر کرد، کالبد شکافی یک استعمارزدایی در سال 1972، که به درخواست ریموند مارسلین وزیر کشور سانسور شد، ژاک فوکارت، از دولت کامرون، به نمایندگی در پاریس توسط سفیر (و نویسنده) فردیناند اویونو. در سال 1975 بازپخش کردکتاب کلاسیک ژان مایترون تاریخ جنبش آنارشیستی در فرانسه (1880-1914) را ارائه کرد. در سالهای 1967-1982 او "مجموعه ماسپرو کوچک" (مجموعه ماسپرو کوچک) را منتشر کرد. در سال 1983، انتشارات ماسپرو به Éditions La Découverte تبدیل شد که بعداً توسط انتشارات جهانی Vivendi، بعدا Editis خریداری شد. ...

منبع: مقاله "François Maspero" از ویکی پدیا به زبان انگلیسی، دارای مجوز تحت CC-BY-SA 3.0.