در این نگاه درون‌سوز به سینمای فرانسه، مارِشارل که کارگردانی از رده خارج است، تهیه‌کننده‌ای به نام ویتو کاتنه و کامیل دور، بازیگری با شهرت بالا، موافقت کرده‌اند که درباره مواد مخدر فیلمی بسازند، اما داستان، سرمایه یا سایر عناصر لازم برای ساخت آن را ندارند. با این وجود، آنها با هم منابع مالی را فراهم می‌کنند و به هر حال تصویربرداری را آغاز می‌کنند. تهیه‌کننده از بازیگر نقش نخست بسیار خوشش می‌آید و وقتی او در طیِ فیلمبرداری به طور واقعی به مواد مخدر اعتیاد پیدا می‌کند و این را به شیوه‌ای نمایشیِ تعزیه‌وار از فیلم احساس می‌کند، از سهامش در فیلم چشم می‌پوشد و به دیار ناپیدا (زنجبار) می‌رود تا زخم‌هایش را درمان کند. برای جرح و ضربه مضاعف، فیلم در نهایت به موفقیت نقدی و تجاری دست می‌یابد.