خط داستانی
اگر کلمهٔ انسادر (به معنای «محصورهٔ دفاعی اصلی یک استحکامات») مترادف با «کالبد مکان» باشد - زندگی کردن درون کالبدی که خارج از زمان و بیهدف است چه معنایی دارد؟ آیا این مکانها را میتوان هتروتوپیا به شمار آورد؟ یا آنگونه که دبلیو. جی. زبالد توصیف میکند، ساختارهایی بیگانه و عاری از تاریخ بشری هستند؟ انسادر اولین همکاری میان لوک فاولر، فیلمساز، و کریس واتسون، صداگذار نامدار است. این اثر، مطالعهای سینمایی و صوتی از دو شهر استحکامشده از قرن شانزدهم است: برویک در شمال شرق انگلستان و پامپلونا در منطقهٔ ناوار شمال اسپانیا. این فیلم، طنینهای روانشناختی و اجتماعی گستردهتر زندگی درون شهری را که با مجموعهٔ تاریخی دیوارها و باروهای دفاعیاش تعریف میشود، در نظر میگیرد. انسادر با اتخاذ رویکردی «فروحسّاس» نسبت به مکان، با بهرهگیری از دیدگاههای آکوستیک نادیده گرفتهشده و فیلمبرداری روشن، چارچوب تازهای برای در نظر گرفتن این ساختارهای نابهنگام پیشنهاد میکند.
