دوینو

داستانی برای بزرگ شدن که ماتِیاس کارگردان آرژانتینی در چهلمین سال زندگی خود است و با فیلمی نیمه تمام که از اولین عشقش به الکساندر، دوست سوئدی اش در مدرسه بین‌المللی در دهه نود الهام گرفته روبه‌رو می‌شود. لطافت و شیفتگی پیوند قوی آن‌ها را شکل می‌دهد که در آداب یک عشق خاموش رخ می‌دهد اما وقتی الکساندر ناگهان به کشورش اخراج می‌شود، ماتِیاس با داستانی بازمانده مواجه می‌شود. بیست و پنج سال بعد، ماتِیاس تصمیم می‌گیرد جعبه پاندورا را باز کند و با مواجهه با الکساندر به دنبال پایانِ داستانش برود و دریابد که زندگی از هنر تقلید می‌کند.