با فرهنگ عامهٔ محبوبش، تخیل فراوان و کیمیاگری کلامی، میشل آئودیار سینما را در دههٔ پنجاه و شصت متحول کرد. همراه با مرشدی چون ژان گابین و دوست و همکار نویسندهٔ او آلبرت سیمونین و بازیگران مورد علاقه اش برnard بیلیِر، لیندو ونچورا و میشل سِرو، روحیه و تندنفسهٔ او را می‌یابیم که بیانگر زبان و مردم فرانسه است. از ظرافت تا گستاخی، از شیاطت تا محبت، او واژگان را چنان گفتند که هیچ‌کس نکرده بود. بین عبارات ربوده‌شده از میلهٔ بار تا دانشنگاهٔ فرهنگیِ گستردهٔ فرانسه، او سبکی منحصربه‌فرد ساخت و در کنار پرِوِر و ژانسن به یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان دیالوگ در سینمای فرانسوی می‌ماند.